دلایل گرایش مردم به خرافه ها

شاید «ترس از مرگ» اگر نه اولین اما مهمترین عامل پناه بردن ضمیر ناخودآگاه انسان به خرافات باشد. انسانها در مواجهه با مرگ، عکس العمل های متفاوتی دارند. غالب عمده ی این واکنش ها، ترس است. اما ترس همیشه مزدی داشته است و در این مورد هم هزینه ی این ترس را فرد مبتلا می پردازد.

فرد خرافاتی ترسو، ضعیف و بی بند وبار تربیت می شود و اگر رویکرد اجتماعی هم داشته باشد، معمولا سیاست حمله به جلو یا دست پیش گرفتن را اتخاذ کرده و تبدیل به یک موجود جانی و دخالتگر در عقاید دیگران می گردد. و از تحقیر سایر جهان بینی ها و ایدوئولوژی ها، سخیف دانستن رشد و پیشرفت و تکنولوژی و آزادی و آزاد اندیشی، لذت می برد و عقده ها و کمبودهای درونی خویش را جبران می کند.

یکی از هزینه هایی که فرد خرافه پسند، می پردازد نابینایی است. این گونه افراد از دیدن، تفکر و کشف محرومند. چرا که همه چیز را فرد یا افرادی نامرئی و بیرون از دایره ی دنیا در حال انجام دادن هستند. در حالی که قانون علت و معلول حاکم بر زندگی و تمام شئونات و ابعاد آن است.

یعنی به خاطر ترس از مرگ، یک فرد باید چنین تاوانی پس دهد، و علیرغم همه ی دردهایی که متحمل می شود نمی تواند دست از خرافه بردارد، چرا که اساساً رابطه ی بین دردها و کمبودهایش را با عقاید توهمی اش نمی تواند درک کند.


منبع این نوشته : منبع
خرافه